2009’dan neler aldım ve ona neler verdim diye biraz sesli düşüneceğim bu yazıda. Geçen yıl bu zamanlarda aynı konu ile ilgili karamsar bir yazı yazmışım. O zamandan şimdiye köprünün altından çok su aktı (hem birinci hem ikinci köprünün altından).

1. Erasmus serüveni bana inanılmaz tecrübeler kazandırdı. Yaptığım yaklaşık 10 günlük mini Fransa turu da gayet keyifliydi ve birçok şey öğrenmemi sağladı. Aynı zamanda kız arkadaşım Francesca ile tanışmam da 2009′un ilk döneminde oldu.
2. Uzun bir ara verdikten sonra Code Interactive isimli bir şirkette yazılım departmanında işe girdim. Uzun soluklu bir aradan sonra sahalara dönüşümü sağlayan bu firmada güzel günlerim oldu. (Sonradan ismi VO2 olarak değişti, hayırlısı olsun) Ardından, hayatımda ilk kez bir şirketten (gerçek anlamda) istifa ettim, yılın sonuna doğru ise Veripark‘ta işe girdim.
3. Şirket kurma konusunda büyük ilerlemeler kat ettim, o konudaki gelişmeler devam ediyor (bakalım ne olacak).
4. Çok güzel insanlarla tanıştım, çalışmaya ayırdığım zamanın benzerini sevdiklerime de ayırmaya özen gösterdim yıl boyunca. Zaman yönetimi konusunda bir adım daha ilerledim (sabah uyanma konusunu şimdilik açmak istemiyorum).
5. İtalyanca derslerine başladım. Sono molto felice

Yılın sonunda böyle bir yazı yazmayı planlıyordum. Hasan Başusta’nın ‘2009 Neden İyi Geçti?‘ başlıklı yazısını okuduktan sonra hemen yazmaya karar verdim.

Madem böyle başlamışız, düşüncelerine değer verdiğim arkadaşım Ufuk Kılıç‘ı, sınıf arkadaşlarım Soner Gönül ve Tuğrul Özdemir‘i mimliyorum. Sizden de 2009′un neden iyi olduğuna dair bir yazı bekliyorum

Bonne année! Buon anno! Happy new year! Mutlu yıllar!

İlgili yazılar:

1. 2008’e veda

mdf dosyası nasıl açılır başta olmak üzere mdf dosyaları ile ilgili aramaların toplam sayısı 1907. Bu arama ile Nisan 2008′de yazdığım şu yazıya ulaşılabiliyor ve anladığım kadarıyla, o yazıyı yazmakla iyi yapmışım

müzik dinleme siteleri başta olmak üzere fizy, vattoz… vb aramalar ile bloguma ulaşan ziyaretçi sayısı 1864.

JavaScript’te settimeout() metodunu anlattığım yazıma gelen arama sayısı: 352.

Sadece bu 3 arama istatistiği ile, programlama blogu olarak nitelendirdiğim bu bloga yeni bir slogan bulma ihtiyacı hissetmeye başladım.

İçinde çağdaş geçen 131 arama bloguma yönlenmiş ve içlerinde çok tuhaf arama kelimeleri var: çağdaş korkut français – yıldız teknik çağdaş – çağdaş para kasaları - çağdaş hey gıdı günler bu aramaların sahiplerinden bazıları gerçekten aradığını bulmuş ama yaklaşık 3′te 1′i karavana.

Ubuntu ile ilgili arama sayısı 192 tane ve eski otobüs kelimelerini içeren arama sayısı 173.

Beni şaşırtan diğer bir popüler arama ise 96K ile ilgili olan şu yazıma geliyor. Tam 724 arama. Emin olun, www.iett.gov.tr’de sol taraftaki kutucuğa 96K yazarsanız, Ocak 2009′da yazdığım o yazıdan daha güncel bir içeriğe ulaşabilirsiniz.

Katmanlı mimari ile ilgili olan şu yazıma gelen 279 arama biraz keyfimi düzeltir gibi oldu ve incelemeyi bıraktım. Gördüğüm kadarıyla Google ile aram pek iyi değil. Biraz SEO üzerinde çalışarak okunmasını istediğim yazılarımı ön plana çekmeye çalışsam iyi olacak.

Saygılar

İlgili yazılar:

1. Microsoft’tan Yeni Arama Motoru “Arayüzü”

Kendimi durduramadım ve yazıyı okurken hızla numarayı çevirdim. Sanal ortamdan az çok tanıdığım Recep Hilmi ile görüştüm ve beni, ders vermek için vakti olan üstelik benim oturduğum semtte (isim vermemek de ne oluyorsa? kadıköy işte, tamam) oturan bir arkadaşı ile tanıştırdı.

O günden itibaren “İtalyanca öğretmenim” olan arkadaşla da tanıştık, konuştuk, anlaştık… Şu anda, bir İtalyan Dili ve Edebiyatı bölümü öğrencisinden haftada iki saat İtalyanca dersi alıyorum.

İtalyanca öğretmenimden ne kadar memnun olduğumu şöyle anlatabilirim: İlkokul 5. sınıftan sonra hazırlık okudum ben (o zamanlar Anadolu Lisesi’ne 6. sınıfta giriliyordu). Hazırlıkta İngilizce öğrenirken (ki o zaman yabancı bir dil gerçekten “yabancı” bir dildi) nasıl mutlu olurdum. Şimdi de (ikiden fazla yabancı dil ile haşır neşir olmuşken) 12 yıl önce İngilizce öğrenirken aldığım keyfi alıyorum.

Varsa İtalyanca’ya ilginiz, sizi şu sayfaya alayım, Recep Hilmi ile tanışın.

Şimdilik “arrivederci”!

No related posts.

Şimdi, yavaş yavaş bir şeylerin yoluna girmeye başladığını hissediyorum. Öncelikle evimi değiştirdim, yeni bir eve taşındım ve artık kendi evimde internet bağlantım da var (internete girmek için alışveriş merkezlerine gitmek aşırı derecede sıkıcı olmaya başlamıştı).

Yapacak işlerim de var şimdi, dolayısıyla hayatımda yeni bir dönemin başladığını söyleyebiliyorum. Şu an için tek sorunum diploma projemi sağ salim bitirebilmek.

LINQ ile ilgili yazı yazacağımı unutmadım, ilk fırsatta o da gelecek.

No related posts.

24 Şubat 2009′da son yazımı yazmamın ardından uzun bir sessizliğe büründüm. Aslında yaptığım ahım şahım bir şey yoktu fakat nedense hiçbir şeyi bloguma yazmaya uygun görmüyordum.

“Peki bu 2 aydan fazla zaman zarfında neler yaptım?” diye kendi kendime sorduğumda, cevabı yazarak daha etkin bir inceleme yapabilme yolunu seçtim.

Son blog yazımı Van’da sıcak evimde oturuyorken yazmıştım. Sonra İstanbul’a geldim ve evimdeki internet bağlantımın çalışmadığını gördüm. Ben Fransa’dayken meğer neler neler olmuş.

Hızlı bir şekilde iş aramaya koyuldum. Eski iş yerime ulaşmaya çalıştım, ulaşamadım. Yeni yerler aradım, buldum, görüştüm. Şirketlerin çalışma zamanlarına gereğinden fazla önem vermesi ve belki bir nebze de krizin etkilerinden dolayı iş bulamadım.

Çok geçmeden yurt dışından kız arkadaşım beni ziyarete geldi ve 2 haftalık “bilgisayarsız” döneme girdim. Gezdik, tozduk, eğlendik

Mart’ın sonlarına denk gelen kız arkadaşımın geri dönüşü ile birlikte eski şirketime tekrar  ulaşmaya çalıştım. Ulaştığımı sandım ve cevap beklemeye başladım ama 2 gün önce tekrar aramamla birlikte çok ciddiye alınmadığımı gördüm. Ben de durumu çok ciddiye almadım.

Mart’ın sonlarında aynı zamanda okuldaki projeler hızlanmıştı. “Bilgisayarsız” olan dönemde “üniversitesiz” de olduğum için projeler benim için çok yeniydi. Hala diploma projemi almamıştım. Bıraktığım bu önemli eksikleri birer birer farkederek düzeltmeye başlamak beni tatmin ediyordu. Zira bu, hiç farketmemekten her zaman daha iyidir.

Diploma projem, üniversitedeki diğer projeler, zaman zaman sosyalleşme adına sağda solda buluşmalar, dersler, bir yandan freelance yaptığım işlerin peşinden koşturmacalar derken… Arada çalıştığım LINQ veya çalışmalarımı ilerlettiğim AJAX ile ilgili hiçbir şey yazamadım.

Yakın zamanda (biten ilk projenin hemen ardından) yazmaya kaldığım yerden devam edeceğim.

İlgili yazılar:

1. Bilmök ’08 in ardından

Yalnız ben 5 kuruş değil, etiketteki fiyata göre almam gereken “1 kuruş”u istiyordum. Fransa’dayken her alışverişte paramın üstünü son cent’e kadar aldığım için, burada 1-4 kuruş arası para üstünü marketlere bağışlamak tuhaf geldi.

Bu konuda bir şey yapılabilir mi bilmiyorum ama ben ısrarla 1 kuruş istemeye devam edeceğim.

No related posts.

Uzun zamandır yazamıyordum. Yazmamamın bir nedeni de Windows Live Writer‘ın çalışmama kararı alması aslında. Böyle olunca yönetim paneline girip yazmak pek bir yorucu gelmeye başladı bana. Sonra da madem yazacağım, en güncel konu hakkında yazayım da bir işe yarasın diye düşündüm.

Şimdi kısaca Erasmus olayının başından sonuna kadar yaptıklarımı (resmi işleri tabi ki ) anlatacağım.

Türkiye ayağı:

• Üniversitemde okuduğum bölümdeki (İstanbul Üniversitesi – Bilgisayar Mühendisliği) Erasmus koordinatörü ile gidebileceğim ülkeleri ve üniversiteleri konuştum.
• Ardından bölümümün sekreterliğine Erasmus başvuru formunu (doldurduktan sonra) bıraktım.
• Yabancı dil sınavına girdim. (Normalde yazılı sınavın ardından bir de mülakat yapılıyor, nedense benim girdiğim dönem mülakat olmadı)
• Gitmeye hak kazandıktan sonra Fransa’daki üniversiteme bir adet CV, birkaç tane fotoğraf ve  üniversitenin sitesinden indirdiğim başvuru belgesini gönderdim.
• Bu gönderdiklerimin karşılığında bana Letter of Acceptance ve INVITATION OFFICIELLE isimli, Fransa’ya davet belgesi maksatlı bir belge gönderdiler.
• Bundan sonra yurt başvurusu yapmak gerekiyor (benim gidişim uzuuuun bir süre ertelendiği için yurt başvurusunu Ekim ayında yaptım, neyse ki gittiğim üniversite sağlamdı, çok yardımcı oldular. Normalde erkenden yapmak gerekiyor!)
• Sonra (ben ilk dönem için başvurmuştum) üniversite geneli Erasmus öğrencileri için bir konferans yapıldı ve gerekli bilgiler verildi.
• ……Arada hibe ile ilgili sorunlar oldu ve yedek oluverdim. Sonra tekrar hak kazandım falan, o kısmı atlıyorum……
• Sonra üniversitemin Uluslararası İlişkiler Kurulu‘na (İÜ için UAİK) birkaç belge verdim. Bunlar: Erasmus Öğrenci Sözleşme Formu, Öğrenci Bilgi Formu ve ayrıca Fransa’dan gelen davet mektubunun noter onaylı bir kopyası. Bu belgeleri ve daha fazlasını (İÜ için) UAİK’nın Erasmus sayfasında bulabilirsiniz.
• Pasaportu harç ücreti ödemeden almak için Erasmus koordinatörlüğünden ilgili bir yazı aldım. Ayrıca vize başvurusu için de bir yazı aldım.
• Pasaport başvurusu için parmak izi “istemeyen” bir emniyet şubesi buldum (Kadıköy emniyet müdürlüğü istemiyor). Bundan önce ise harçsız öğrenci pasaportu belgesini Yeditepe Harç ve Veraset Bürosu‘nda (ismi buydu sanırım. Yeri Cevizlibağ‘da Yeşil İş Merkezi‘nin hemen yanında) onaylattım. Resmi büro olduğu için 40 dakika kadar sürdü.
• Sonra vize başvurusu yapmak gerekiyor. (UAİK, vize başvurusu gidişten en az 2 ay önce yapılmalıdır diyor. Ben 2 gün önce yaptım.. Gayet mutluyum)
• Learning Agreement. (İÜ için, her üniversitede aynı mı bilmiyorum) 30 ECTS (European Credit Transfer System) ders seçmek gerekiyor. Bu işi Fransa’daki üniversitedeki bir profesör ile mailleşerek yaptım. Sonra bu belgeyi bölüm koordinatörüne, ardından da üniversite Erasmus koordinatörlüğünde onaylatmak gerekiyor.
• Türkiye’den ayrılmadan önce kendi bölümümde harç ücretini yatırdım ve ders kaydımı yaptım.

Anlatımda bazı tuhaflıklar olabilir. “Yaptım” ve “yapmak gerekiyor” deyişleri arasında gidip geliyorum ama anlaşıldığından eminim. Ne de olsa edebiyatçı değilim.

Fransa ayağı:

• İlk önce yurda yerleştim.
• Ardından hemen üniversiteme gittim ve Learning Agreement‘ı profesör ile gözden geçirdik. Alamayacağım bazı dersler çıktı, onları silip başka dersler ekledik.

Resmi işlemler bu kadar… Bunun dışında yapılması gereken veya “yapılırsa iyi olur” şeklinde bazı işler var. Fikir versin diye yazıyorum.

• Kaldığım şehirdeki (Rouen) ulaşım ağı için bir kart aldım (İstanbul’daki Akbil, İzmir’deki Kent Kart gibi bir şey). (23€)
• Yurt yönetimi istediği için bir banka hesabı açtım.
• Yine yurt istediği için, odamı sigortalattım. (21€)
• Sağlık sigortası yapmak gerekiyormuş normalde (210€). Fakat sigortayı üniversite zorunlu tutabiliyormuş. Benim üniversitem benden sigortalanmamı istemediği için 210€ bende kaldı.
• Fransa içinde Carte 12-25 isimli, indirimli tren bileti sağlayan bir kart var. Ona başvurdum. Başvuru ücreti 49€. BNP Paribas isimli bankada hesabım olduğu için ödemeyi yaptıktan sonra parayı aynen hesabıma geri yatırıyorlar. (Tabi arkadaşlarımın paraları 4 ay sonra geri yattı hesaplarına. Ben bu yazıyı yazarken henüz 2.5 ay oldu başvuralı. Ümitliyim, yatıracaklar)
• Eğer 6 aydan uzun süreli kalınacaksa Carte de Sejour isimli oturma belgesi almak gerekiyor. Ben hem 6 aydan kısa kalacağım için, hem de pasaportumda “Dispense Temporaire de Carte de Sejour” (Oturma izninden muaftır) yazdığı için bu belgeye başvuramadım. Oturma izniniz varsa, Schengen vizeniz olmasa bile Schengen ülkeleri arasında rahatça dolaşabiliyorsunuz. Tabi sınırlarda kontrol olmadığı için Almanya’ya gitmek benim için sorun olmadı.

Daha önce yazdığım “Bir Fransa Hikayesi” isimli dörtlememdense bu kısa özet daha faydalı oldu sanırım. Erasmus sürecinde her türlü aksiliği yaşadığım için özel sıkıntılarda mail atmaktan veya yorum olarak yazmaktan çekinmeyin.

Mutlu günler

İlgili yazılar:

1. Erasmus macerası
2. Bir Fransa Hikayesi (Bölüm 1)

Aslında 30 Ocak’ta WordPress blogumu taşıdığım sırada temamı değiştirerek Türkçeleştirmeyi düşünüyordum. Bu işi 1 gecede halledip yeni yıla yeni tema ile girerim diyordum. Ama gelin görün ki ben tuttum tekerleği baştan icat etmeye kalktım… Gerçi gecikmede katkısı olan diğer bir önemli olay 12 günlük Fransa turum oldu…

Neyse. Sonuç olarak:

• Uzun uzun, blogdaki İngilizce bölümleri tespit ederek Türkçeleştirmeye çalıştım
• Tarihleri, kısaltmaları…vs elimden geldiğince düzelttim…

Sona yaklaşırken WordPress Türkiye‘den bir dil dosyası indirmek nasıl olur diye düşündüm ve bu düşünme olayını takip eden 45 dakika içerisinde blogum Türkçeleşiverdi.

Bu arada WordPress ve Thematic dosyalarının içini dışına çıkardığım için Türkçeleştirme işlemindeki sıkıntılarınızda yardımcı olabilirim, bir ihtimal.

Sonunda kafamı bulandıran bu işi bitirdiğime göre, tekrar ASP.Net projelerime dönebilirim.

Out -> echo ‘bye bye world’;

In <- Response.Write(“Hello World”);

İlgili yazılar:

1. Insights – Bir WordPress Plug-in’i
2. WordPress Automatic Upgrade

• Kadıköy’den vapur ile Eminönü‘ne geçilir
• Eminönü’nden tramvay (T1) ile Yusufpaşa‘ya
• Yusufpaşa’dan ise hafif metro (M1) ile Havalimanına ulaşılır.

Başka bir yol

• Kadıköy’den metrobüs ile Merter’e geçilir. -> Kadıköy’den 34A veya 34Z‘ye binilerek avrupa yakasına, tercihen Zincirlikuyu istasyonuna gidilir ve 34 numaralı metrobüse aktarma yapılırarak Merter’e kadar gidilir
• Merter’de hızlı metroya (M1) binilerek Havalimanına ulaşılır.

Son olarak

Hafif metronun çalışmadığı saatlerde ise metrobüs ile Şirinevler durağına kadar gidilerek taksi ile Havalimanına geçilir. Ortalama 12-15 TL arası bir taksi ücreti olacaktır.

Havalimanından Kadıköy’e dönüş için de aynı yöntemler uygulanabilir. Yemek tarifi verir gibi oldu ama bence gayet faydalı oldu.

Arama sonrasında bu sayfaya ulaşan kullanıcılar için bilgilendirici birkaç yol eklemek için yazıyı düzenledim (17 Ocak 2011)

Ben aşağıda sevinçli seviçli anlatmışım ama bu hat kaldırılmış. Çok yazık ki artık yok.

İstanbula dönüşümde kullanmam gerekecek bu mucizevi otobüs ile ilgili bilgiler şöyle:

Kadıköy – Atatürk Havalimanı – 96K

Atatürk Havalimanı – Kadıköy yolunu tek araçla 90 dakikada gitmek çok keyifli olacak. 96K numaralı bu otobüsü kullanmak için sabırsızlanıyorum.

İlgili yazılar:

1. Rouen’de Ulaşım
2. Biz İnsan Taşıyoruz!

8 Ocak 2009

Marsilya’dan aldığım hava durumu haberlerini şöyle bir diyalog ile özetleyebilirim.

Ç- “Hava nasıl oralarda, üşüyor musun?”
O- “Kar yağıyor saçlarıma, görmüyor musun?”

Soruya soruyla karşılık almış olmak şöyle dursun; Fransa’nın en kuzeyinden kalkıp sıcak iki şehir gezme maksadıyla ülkenin en güneyine gelip, orada 15 santimetre kar ile karşılaşmak pek hoşuma gitmedi. (Açıkçası, hala trendeyim ve etrafta henüz kar yok. Ama hava durumunda ve Marseille’deki arkadaşların mesajlarında hep bir 15 cm lafı bulunuyor)

Hatta şu an trende ayaklarım üşümeye başladı bile.

Bu arada,

• Paris
• Le Mans
• Nantes
• Bordeaux
• Marseille şeklindeki küçük Fransa turumla ilgili bir yazı yazarak bu şehirlerdeki görülecek yerlerden bahsedebilirim. Ama, buraların bir zamanlar kod örnekleri, windows ipuçları ve teknoloji haberleri yayınlanan bir yer olduğunu hayal meyal hatırlıyorum .. Bakalım ne olacak…

No related posts.